Jeanstasjes, zo handig

Deze jeans is helemaal opgebruikt. :) 

Het rugzakje uit de benen, een breitas uit de bovenkant achterpand en als laatste nog een klein tasje uit de bovenkant voorpand. 

Alleen voor de breitas had ik nog wat reepjes van een vorige jeans nodig. 

De breitas is heel simpel in elkaar gezet. Achterpand dubbel en een voering met ritszakje erin genaaid. Een schouderband van stroken op de voor mij perfecte lengte. Zo klaar.

Het laatste tasje heb ik gecombineerd met een restje Staphorster stof die over was van de rolstoelquilt die ik maakte in 2011.

Ook bij dit tasje bedacht ik van tevoren wat erin moest passen. Mijn telefoon, mijn camera, mijn sleutels en zakdoekjes. Meer niet.

Een sluiting was bij deze tas wel gewenst. Gelukkig had ik ook die nog in voorraad, net als de broekklemmetjes en het stevige band. 

Het tasje is nu volop in gebruik, net zo handig als ik had verwacht.

Ondertussen is er nog een broek veel te groot, maar die gaat eerst maar naar de zolder. Wie weet wat ik daar nog mee wil gaan doen.

Nu dit af is, kan ik eindelijk weer eens wat gaan quilten. :)

Duurzaam rugzakje

Soms heb ik gewoon zin om zomaar iets te maken. Zoals dit hele kleine rugzakje. Bij mijn dagelijkse wandelingen bleek een rugzak erg zweterig op de rug. Niet getreurd, want door al dat wandelen ben ik al een maatje of twee dunner en dus.. heb ik te grote kleding en dus.. mogelijkheden! 

Een te grote blouse, een te grote jeans, twee uit een oude tas geknipte ritsen, een gratis keycord en nog een stuk patroonpapier dat nog een keer gebruikt kon worden. Daar wilde ik het rugzakje van maken. Als garen wilde ik de bijna lege klosjes en spoeltjes hiervoor gebruiken. Vroeger noemde men dat zuinig of spaarzaam, nu heet het duurzaam. :) 

Het doel was om een klein rugzakje te maken dat ik kan dragen als ik zonder jas ga lopen. 

Een klein oppervlak op mijn rug, niet synthetisch. Alles wat ik bij het lopen meeneem moet erin passen en ik wil niet meer gebruiken dan op de foto hieronder.

Door mijn spulletjes neer te leggen alsof ze in een tas moesten, met links de ruimte voor de camera, wist ik hoe groot het rugzakje minimaal moest worden.

Het patroon een beetje netjes bijknippen, zijkantjes en een onderkant van vijf cm breed uit de ene broekspijp en daarna voering geknipt uit de blouse.

Uit de ander broekspijp heb ik twee zo lang mogelijke strips geknipt voor de schouderbanden en het handvat.

Aan de voorkant van het rugzakje heb ik eerst een ritszakje gemaakt en daarna het geheel in elkaar gezet. 

De schouderbanden daarna schuin in de tas gespeld zodat ik het geheel kon passen en daarna op maat kon knippen. Het handvat is gemaakt van een stukje schouderband dat te lang was. 

 De voering heb ik met de hand vastgezet. Met een binnenkant die aan één kant helemaal open kan. Aan de andere kant blijft hij onderaan dicht, als extra steun voor het waterflesje.

Oortjes passen makkelijk in het ritsvakje. De afstand tot mijn oren is helemaal perfect. Nergens te strak en geen lange lussen. Vakjes genoeg, ook voor de sleutels en dus was het keycord niet nodig. De schouderbanden voelen heerlijk zacht. Perfect tasje!

Doel bereikt. 

Heb de bovenkant van de jeans nog over. Misschien kan ik daar nog iets mee doen. Nog maar niet weggooien. :)