In de lappenmand

Letterlijk en figuurlijk.

Hier zie je de lapjes van mijn nieuwste project. Het moet een herfstquilt worden. 

Het was een enorm karwei om de bananendozen met restjes in geel, oranje, groen en bruin in reepjes te snijden en te strijken. Enthousiast begon ik aan een boog om te kijken hoe het zou worden en toen...

Toen werd ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis omdat mijn gal er direct uit moest.
 Op een complicatie na ging alles goed, maar thuisgekomen kreeg ik een flinke verkoudheid met veel hoesten, wat echt niet fijn was.

Ook bleek dat tijdens mijn afwezigheid, onze Catty mijn breimandje had uitgekozen om in te slapen. Met zijn nagels heeft hij behoorlijk wat haken in mijn zomerhemdje gemaakt, plus wat gekauwde gedeeltes, zucht.

Dit is de laatste foto van het hemdje. Ik had het voorpand klaar en was achter bij de armsgaten. Alles is uitgehaald en de lange gedeeltes zitten weer op een bol. Voor ooit een ander project.

Ondertussen werd ik thuis heerlijk verwend. Kopjes kamillethee en lekker breien in de tuin.

De Smooth Move, een patroon van Stephen West. Een lekker eenvoudig patroon voor in het ziekenhuis en tussen de hoestbuien. 

Alleen blijk ik te weinig groen te hebben! Dus maar even aan de kant gegooid en wat nieuws opgezet. Een colletje van een sokkenwolletje. Ik maak eerst een basis van reliëfstokjes en maak het af met een mooi randje. Heb daar geen patroon voor nodig. 

Vooral nu het tegen de ramen klettert en de herfst echt is begonnen, lijkt me dat lekker warm . Voorlopig heb ik wel genoeg gehoest! ;)

Enschedese steken

Afgelopen weekend, waren mijn man en ik samen een weekendje weg. Even naar dat nieuwe hotel in Enschede. Ik had me erop verheugd en me er natuurlijk ook op voorbereid. 

Want er moet wel een geschikt handwerkje mee. :)

Dus met dat prachtige weer van de vorige week, heb ik wolletjes en patronen uitgezocht.
Als eerste garen pakte ik het light fingering pink van Bart & Francis. De lievelingskleur van mijn moeder en dus pakte ik het eigenlijk vanzelfsprekend. Wat kun je maken van 100 gram? 

Omdat het zo heerlijk zonnig was, heb ik dus mijn ordner met ooit uitgeprinte patronen mee naar buiten genomen. Daar viel het patroon van Knitty, de Glimpse Maxi-Cowl door Jane Sowerby, meteen op. (Ravelry-link). Het garen is zo heerlijk zacht, dat zou een heel fijn colletje worden!

Daarna kon ik nog heerlijk met mijn ogen dicht in de zon zitten, al was het niet al te lang. Als je buiten zit, zie je opeens zoveel dat nog in de tuin gedaan moet worden!
Zo is dit jaar een heel erg goed esdoornjaar. Er komen er honderden op, overal! Dus midden in je borders, in het gazon, tussen het grind en ze hebben al wortels! De laatste keer dat het zo erg was met de esdoorns, was in 2003, volgens mijn tuindagboek. :)

Maar de weergoden waren ons niet al te best gezind. Het was een behoorlijk donker en nat weekend. Gelukkig had ik mijn bijna lichtgevende breiwerkje mee en heb heerlijk zitten breien.
Op de hotelkamer, bij de open haard, in een restaurant, in het bos (in de auto) en onderweg. 

Dit was dus onderweg in het bos. Het regende behoorlijk en we besloten te pauzeren in de auto. Dat beviel prima en zo konden we uitgerust weer verder. :)

Uiteindelijk ben ik tot naald 50 gekomen, toen had ik er een fout in zitten die ik maar niet kon vinden. Maar, gelukkig had ik nog een reserve handwerkje meegenomen! :D

Dit was het opzetje en hoe ik het meenam. De bedoeling was om daar een wat stevigere col van te gaan maken met allemaal bubbels gehaakt. Zo eentje heb ik al eens gemaakt, maar die is totaal versleten.

Gewoon, zonder patroon. Vier stokjes met daarop drie vasten en één nop van vijf samengehaakte stokjes. 

Dankzij de fout in het breiwerk, ben ik dus nog flink opgeschoten met de noppen. Die gaan nu weer in een zakje voor een volgende autorit. :)

Al met al een bijzonder fijn weekend geworden. Thuisgekomen had ik de fout er zo uit en dus kan ik weer verder met het lace colletje.

Boefie was ook erg blij dat we weer terug waren, gek als hij is op handwerkjes..

Wat te doen met garenrestjes deel 2 (Vlug moederdag cadeautje)

Deze toverbol met de kleine garenrestjes van vooral mijn moeder, heb ik samen met haar lievelingskleur blauw, verwerkt tot een kleurrijke ruime col voor haar. Het is immers bijna moederdag. :)

De laatste tijd gaat mijn moeder stapje voor stapje verder op het pad van Parkinson en Alzheimer.

Maar de liefde voor felle kleurtjes blijft en dus kan ik haar daar een plezier mee doen.

Het patroon is heel eenvoudig.

Eerst een snoer lossen haken tot de lengte die je wilt hebben. In dit geval was dat ongeveer 1 meter rond. Zo kun je de col twee keer omslaan.

Dan met een halve vaste het geheel tot een cirkel maken. Goed opletten dat je de lossen niet verdraaid. ;)

Ik ben begonnen met effen blauw en heb in elke losse van de opzettoer een half stokje gehaakt. 

Daarna heb ik steeds de toer gesloten met een halve vaste en dan het garen afgeknipt. Dit heb ik zo na elke toer gedaan.

Toer 2 en alle even toeren zijn met toverbolgaren gehaakt. Steeds 1 dubbelstokje en 1 losse. 

Toer 3 en alle oneven toeren zijn gehaakt in halve stokjes in blauw in en tussen de dubbele stokjes van de vorige toer.

De bovenste rand heb ik afgewerkt met een extra toer in halve stokjes voor de stevigheid.

Hier is de col eenmaal dubbelgevouwen te zien. De hoogte is precies 50 cm geworden.

Dat de toverbol gemaakt was van allerlei verschillende diktes is nu niet meer opvallend. De blauwe randen houden de bonte steken in toom. 

Mijn moeder is er erg blij mee. Dat ze de col gepast heeft, weet ze allang niet meer. Maar op moederdag is het opnieuw een grote verrassing voor haar. :)

Het patroon had ik gezien op FB, waar iemand er een prachtige grote shawl van gemaakt had. Waarvan ik meteen wist dat ik dat idee van die simpele stekenvolgorde goed kon gebruiken. Heel hartelijk bedankt!