Toch was ik vandaag helemaal in de opruim mood en ben regelrecht naar mijn werkkamer gegaan want wat maakte mij niet blij? Die jeans die ik aanhad naar de IJsselhallen! Perfecte broek hoor, dat is het niet, maar die zakken! Op de foto zie je er niks van, maar dit zijn nepzakken, niet te gebruiken. Waarom fabrikanten denken dat damesbroeken nepzakken nodig hebben is mij een raadsel. Een autosleutel valt eruit als je gaat zitten. Alleen je vingertoppen passen erin. Belachelijk en het ergert mij enorm.
Zie hier de binnenkant.
Daar heb ik dus wat aan gedaan. :)
Als eerste heb ik een patroontje gemaakt door te tekenen wat voor zakvorm ik wilde hebben. Daarna heb ik dat tweemaal uit dubbele stof geknipt, met een naadtoeslag aan alle kanten.
De lapjes moesten eerst aan de bovenkant zigzagd en daarna de ronde kant dichtgenaaid.
Van de broekzak heb ik het zoompje aan de onderkant afgeknipt. Aan één kant de bovenkant vastgespeld en die eerst genaaid.
De rest van de naad heb ik genaaid aan de binnenkant van de zak. Meteen gezigzagd.
Nadat alles goed vast zat, heb ik nog een extra naadje gemaakt voor versteviging. Mijn hand kan ruim in de zak en mijn sleutels voortaan ook.
Mijn broek sparks weer joy, absoluut. :)
Ik ga nu mijn keukenspullen opnieuw opruimen, want ik weet zeker dat ik dat weer wat kan uitdunnen.
Met mooi weer is het heerlijk om buiten te zitten. Dan heb ik er zo'n zin in om te appliceren of te haken of wat dan ook! Maar voorlopig zit dat er nog niet in helaas.
Maar, ik vond wel een handwerkgerelateerd werkje om te doen namelijk opruimen. Nog steeds ben ik met het hoofdstuk "komono" van het boek "Opgeruimd!" van Marie Kondo bezig. Ik heb erg veel "komono". :D
Want al die stofresten die ik altijd onder mijn werktafel in een grote emmer schuif, moeten echt af en toe gesorteerd worden. Daar is het nu de tijd voor.
Die restjes, daar wil ik nog van alles mee gaan maken.
Je kunt zien dat ik ze heb verdeeld in zwart-wit, blauw-turkoois, paars-lila, rood-roze, oranje-geel en groen-bruin.
Wat zijn bananendozen toch ideaal, echt overal voor te gebruiken!
Daarna ga ik mijn garens opruimen. Alle klosjes waar nog een klein beetje op zit, beschouw ik als garenrestjes en die worden strak door elkaar gebruikt op de scraps.
Van elke doos heb ik een stapeltje scraps oftewel stofrestjes gepakt en ik ben al begonnen met naaien. Alles zonder spelden, maar gelukkig met de hulp van mijn dochter kan ik toch weer aan de slag.
Nu nog een koel plekje zoeken voor mijn naaimachine!
Meteen bij het lezen kreeg ik het opruimvirus al zwaar te pakken en heb alle rommel om mijn laptop heen opgeruimd. Na al die jaren Winkelen in eigen kast en d'ruitdaging, dacht ik dat mijn huis aardig op orde was. Niet dus. ;)
Als cadeautje voor mezelf heb ik het boek "Opgeruimd!" in het Nederlands gekocht en ben ik aan deze serieuze opruimklus begonnen. Ik had er nu de tijd voor. ;) Wel had ik zo mijn bedenkingen wat sommige dingen betreft, maar die deed ik af als "zal wel Japans zijn". Dat laatste, daar ben ik helemaal op teruggekomen.
Het hele concept van opruimen is anders in dit boek. Er zijn duidelijke regels waar je je aan moet houden en weet je precies wat je wel en niet moet doen.
Als eerste pak je de kleding aan en daarvan moet je alles verwijderen wat je dus niet blij maakt. Daarna pas mag je pas beginnen met opruimen. Sommige dingen heb ik verkocht op Marktplaats en elf zakken met kleding heb ik aan het goede doel geschonken. Daar zaten ook schoenen, zelfgemaakte shawls en zelfs tassen bij. Dat had ik aan het begin van dit opruimgebeuren nooit gedacht. ;)
Het eerst verzamelen van alle kleding, schoenen, tassen, winterkleding en jassen was eigenlijk al een openbaring voor mij. Van zolder, kapstok, logeerkamer, kasten, koffers, overal vandaan haalde ik kledingstukken en accessoires tevoorschijn. Sommige dingen had ik al jaren niet gezien omdat het in koffers op zolder stond. Bijna mijn verstelwerk vergeten, dat waren toch 3 broeken en 2 shirtjes.
Al die kleding moet je dan op de grond leggen. Dat was een punt waar ik me niet aan gehouden heb, ik heb alles op mijn bed gegooid op de schoenen na. ;) Als alles daar ligt, ga je het sorteren door ieder kledingstuk stuk voor stuk in de hand te nemen. Dus niet het stapeltje netjes opgevouwen shirtjes in één keer weer in de kast doen, nee, één voor één in de hand nemen en op de stapel leggen met alles wat je wilt houden. Mijn verstelwerk werd gereduceerd tot één broek zomen, de andere broeken en shirtjes zijn zo naar de kledingbak gegaan. :)
Dan moet je bij elk kledingstuk jezelf afvragen of je er blij van wordt. Er blij van worden? Misschien ben ik daar toch te nuchter voor. Maar ik kon wel wat met de andere regels, dus alles waar wat aan mankeert, wat te klein of te groot is, wat ik al tijden niet heb gedragen kon weg. Dat kon wel op de grond natuurlijk. ;)
Dan heb je nog de stapels over met wat moet blijven en waar je over twijfelt. Maar met de hulp van mijn dochter is bijna de hele "twijfel-stapel" verdwenen naar de "weg-stapel". Want waarom wil je dit bewaren mama, het is jou te kort, niet jouw kleur, je hebt er al tien van, het zit nog in de verpakking dus heb je het niet nodig, het is hartstikke oud of gewoon stom, waren de meest gebruikte opmerkingen. Dat was wel confronterend. Mijn antwoord was dan meestal iets van, ja maar het is zo mooi of leuk of duur of het was in de aanbieding of noem maar op. Ik was goed in allerlei redenen bedenken om mijn kleding te bewaren. Door steeds "waarom" te vragen, begreep ik steeds beter wat ik wel en niet wilde houden en dat mijn redenen om iets te bewaren niet altijd even logisch waren.
Maar dat was nog niet alles, bij lange na niet.
Want hoe berg je je kleding nu weer op? Wat heb je voor kastruimte? Ook daar wordt uitgebreid op ingegaan in het boek met hele leuke voorbeelden.
Het belangrijkste is, vouwen en verticaal opruimen. Zelfs je onderbroekjes worden gevouwen en staan rechtop en zijn op kleur gesorteerd. Ik vond een You Tube filmpje hierover. Niet dat ik een kartonnen doosje in mijn kast zet, maar het zou wel kunnen. :)
Op de foto hieronder mijn eerste poging om mijn shirtjes op te vouwen à la Marie Kondo. Alles met één hand. Het sorteren van de kleuren moest nog wat beter.
Alle kleding heeft een vaste plek, niet alleen in de la, maar ook in de hangkast. Zware en donkere kleding links en lichtere en lichter gekleurde kleding rechts. Alles om je maar blij te maken. :)
Het resultaat is dat alles wat ik nu in mijn kast heb, goed past, mij staat, heel is en ik het dus zo kan pakken en dragen. Zo heel anders dan tussen alle stapels zoeken tot je iets hebt dat bij elkaar past. Daar word ik dus elke keer weer blij van, echt waar. :D
Balen dat ik haast geen foto's heb kunnen maken. Foto's zeggen zoveel meer dan woorden. Een foto van die enorme berg op mijn bed die opgeruimd moest zijn voordat we gingen slapen bijvoorbeeld. Maar het maken van foto's met mijn linkerhand die niet bewogen zijn is nog niet echt gemakkelijk voor me.
Tot nu toe heb ik opgeruimd deel 1 kleding, deel 2 boeken en ik ben bezig met deel 3, komono. Dat betekent zoiets als diversen. Zoals Tupperware bakjes in de keuken, speelgoed van de hond, kantoordingetjes, lapjes in mijn hobbykast, wolletjes van overal in mijn huis. Oftewel, een heel uitgebreid deel. Ik weet dat dit ook helemaal goed gaat komen.
Mijn slaapkamer wordt helemaal opgeknapt en er komt een nieuwe kast. Deze kast zal een stuk kleiner worden dan de geplande kastenwand die ik eerst nodig dacht te hebben. Terwijl er nu ook de winterkleding en tassen in komen!
Nu ik bezig ben met opruimen met de Konmarie methode, vallen mij steeds meer dingen op waar ik niet blij van wordt. Bijvoorbeeld mijn tafelkleed met een rand die ik niet mooi vind. Ik denk dat het de moeite waard is om die rand te veranderen. Zodat ik er weer blij van wordt.
Jaja. Volgens mij kun je verslaafd raken aan blij worden.
Als eerste heb ik een patroontje gemaakt door te tekenen wat voor zakvorm ik wilde hebben. Daarna heb ik dat tweemaal uit dubbele stof geknipt, met een naadtoeslag aan alle kanten.
Van de broekzak heb ik het zoompje aan de onderkant afgeknipt. Aan één kant de bovenkant vastgespeld en die eerst genaaid.
Nadat alles goed vast zat, heb ik nog een extra naadje gemaakt voor versteviging.
